شنبه, نوامبر 28, 2020

جنوب ایران در اعتصاب- نفت و گاز و پتروشیمی از کار افتادند

کار، وقتی که دمای هوا در بیرون بالای ۴۰ درجه و در محل کار بالای ۵۰ درجه سانتیگراد است؛ کار، وقتی که دستمزد کفاف مخارج زندگی را نمی‌دهد؛ کار، وقتی که همان دستمزد ناکافی را ماههاست که پرداخت نکرده‌اند؛ کار، وقتی که یک قرارداد سفید‌امضا تنها چیزیست که افق تیره‌ی امنیت شغلی را به تصویر می‌کشد؛ کار، وقتی که پس از ۱۲ ساعت کار روزانه هنوز کارگر نیستی؛ کارگر بیمه دارد، قرارداد کاری دارد، بازنشستگی و مزایا دارد؛ کارگر پیمانی هیچ‌ کدام از اینها را ندارد؛ حقوق معوقه دارد و شغلی جانفرسا، در صنایعی که اقتصاد کشور بدون آنها بی‌معنی می‌شود: نفت و گاز و پتروشیمی!

از روز شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ موج بزرگی از اعتراضات و اعتصابات کارگری در استانهای جنوبی ایران براه افتاده است.

روز شنبه اعتصابات از:
پالایشگاه نفت آبادان،
پالایشگاه نفت سنگین قشم،
پالایشگاه پارسیان،
پالایشگاههای فازهای ۲۲ و ۲۴ پارس جنوبی کنگان، پتروشیمی لامرد، پترو پالایش کنگان آغاز شد.

فاز ۱۴ ای جی و جم ۲ دیروز، یکشنبه ۱۲ مرداد به اعتصابات کارگری پیوستند.

کارگران پتروشیمی پارسیان، سپهر لامرد، شرکتهای اکسیر ۱۳ و پالایشگاه آتروپارت در جفیر خوزستان نیز امروز دوشنبه به اعتصابات خود ادامه دادند

به این ترتیب استانهای جنوبی ایران، شامل استان هرمزگان، بوشهر، خوزستان و فارس سنگین‌ترین اعتصابات کارگری در چهل و یک سال گذشته‌ی تاریخ ایران را رقم زده‌اند.

این اعتصابات از سه روز پیش به شکل خودجوش و همزمان در ۴ استان ایران شکل گرفت و هر روز بر شدت و گسترش آنها افزوده می‌شود.

در همین حال جنبشی از اعلام همبستگی کاربران و فعالان سیاسی در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی در حمایت از اعتراضات کارگری ایجاد شده است که در حال حاضر با هشتگ #اعتصابات_سراسری لحظه به لحظه بر سرعت رشد و گستردگی آن افزوده می‌شود.

Sahar
سحر
اگر امروز نتوانم موی خود را محکم بگیرم و خویش را از این باتلاق بیرون بکشم، بی تردید هم خودم و هم اسبی که سوار بر آن در راهم، هر دو غرق خواهیم شد.

بیشتر از همین نویسنده

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here

مطالب مرتبط

آخرین مطالب

صلح آذربایجان-ارمنستان، فاجعه استراتژیک برای ایران

این موضوعات واقعیتی را برای مردم ایران آشکار می‌سازد: اینکه جمهوری اسلامی دیگر قدرت اقتصادی، توان تکنولوژیکی یا مدل سیاسی جذاب در منطقه را ندارد

کـــافنامه آبـــان ۹۸ – عیدی وندی

چهل روز پیش از آنکه دشت‌ها از غمش نگونسار شوند در یزدان‌شهر بلوایی بود. یک‌شنبه بیست و ششم آبان نود و هشت بود. او هنوز از مدرسه بیرون نیامده بود
00:01:05

آتش در اختیار جنون ـ سالروز فرمان قتل‌عام

از آن روز به بعد روزهای نظام همگی روزهای سقوط و زوال شدند و ما شهروندان همگی براندازان نظام. از این راه برای هیچ یک از ما دیگر بازگشتی نیست