اولین اقدام سیاسی مسعود پزشکیان خصوصیتی نمادین داشت: لغو نشست خبری به دلیل احضار به دفتر خامنه‌ای!

    پزشکیان برای «افکار عمومی» که به واسطه «رسانه‌ها» بیان پیدا می‌کند، ارزشی قائل نیست. تنها چیزی که برای او ارزش و اهمیت حقیقی دارد، خامنه‌ایست.
    − چرا؟
    چون او خود را «ذوب شده» می‌داند. می‌داند، کدام شعبده‌باز نامش را از صندوق‌های تهی در‌آورد. اقرار می‌کند، اگر خامنه‌ای نبود، نامش از این صندوق‌ها در نمی‌آمد.

    پزشکیان دشمن رسانه و شفافیت رسانه‌ایست. این را در مناسبت‌های متعدد بارها به عناوین مختلف در سال‌های گذشته بیان کرده.

    در رابطه با «شفافیت اموال و دارایی مسئولان»، زمانی که عضو مجلس بود، گفته بود که «حاکمیت» را محرم می‌داند، اما مردم را نه.

    رسانه‌ها حق ندارند اخبار دارایی‌های شخصی من را منتشر کنند. اینکه حاکمیت در دارایی من سرک بکشد ایرادی ندارد

    − مسعود پزشکیان، مهر ۱۴۰۰

    برای «هدیه کیمیایی»، خبرنگاری که در ایران در «حوزه آسیب‌های اجتماعی» می‌نوشت، پزشکیان «جواب نمی‌دهد» باقی مانده:

    این دشمنی پزشکیان با رسانه‌ها و افکار عمومی مربوط به تازگی‌ها نیست. ریشه‌ای عمیق دارد. چیزی نیست که مربوط به سال‌های اخیر باشد.

    مرداد ۸۹، زمانی که به عنوان عضو «فراکسیون خط امام» در مجلس هشتم خوش‌خدمتی می‌کرد، در گفتگویی به خبرنگار ایسنا درس اخلاق می‌دهد:

    صحیح نیست عمل نکردن مسئولان به وظیفه خود را رسانه‌ای کنیم

    − مسعود پزشکیان، مرداد ۱۳۸۹

    به نظر می‌رسد فساد سیستماتیک در سایه‌ی «پنهان‌کاری» و «عدم شفافیت» در جمهوری اسلامی با آمدن پزشکیان ابعاد و کیفیت مافیا‌گونه‌ای پیدا کند.

    سرکی به رفتار و گفتار «ضریب‌جمهور ذوب شده» در روز بعد از سیرک