شنبه, سپتامبر 19, 2020
هر بار که حسن روحانی از کلیدواژه «مگر می‌شود» استفاده کرده است، دیده‌ایم که بله، می‌شود. این مطلب فهرست کوتاهی از «مگر می‌شود»هایی است که همه شده‌اند
هرگونه توهمی درباره ملاحظه “منافع دوجانبه” در متن “برنامهٔ ۲۵ ساله همکاری‌های مشترک ایران و چین” تنها می‌تواند یا ناشی از ناآگاهی باشد و یا خیانت به منافع ملی
چینی‌های ظریف نظام را تلاش کردیم در این مطلب به فارسی شیرین برگردانیم تا عموم مردم از لذت خواندنشان محروم نمانند
موازی‌سازی و ضرب نهادها، بی‌ساختاری و یکدست‌سازی، یقینا از هسته مرکزی قدرت در رویارویی با دنیای خارج حفاظت می‌کند. اما این محافظت بی‌هزینه نیست.
آنچه اعتراضات مردمی را که در آغاز ناشی از مشکلات اقتصادی بوده‌اند، تبدیل به جنبشی براندازانه با هدف سرنگونی نظام کرده است، درون رویکرد سرکوبگرانهٔ حکومت نهفته است
در حال حاضر قوانین ایران فاقد حمایت های لازم در برابر خشونت علیه زنان هستند و از بسیاری جهات آسیب پذیری زنان در برابر بدرفتاریهای خانگی را تشدید می کنند.
رژیم به خوبی به این حقیقت پی برده است که گستردگی و شدت اعتراضات مردمی نظیر آنچه در آبان ۹۸ اتفاق افتاد، در آینده به شکل فزاینده ای افزایش خواهد یافت.
جمهوری اسلامی هیچگاه خود را ملزم به پاسخگویی و جبران اشتباهات (اگر اشتباهی صورت گرفته باشد) ندانسته و نمی داند. بنابراین تمام این حماقت های منجر به فاجعه یا پروژه های حذف، با عنوان خطای انسانی به تاریخ سپرده می شوند
ویروس کرونا و جمهوری اسلامی هر دو به یک اندازه عامل و مقصر اصلی مرگ هزاران ایرانی هستند. تنها تفاوت این دو عامل این است که ویروس فاقد عنصر معنوی و یا روانی در این قتل عام است و رژیم دارای آن
توانایی حکومت در سرکوب مداوم معترضین و پرداخت پول به پیروان وفادارش برای کنترل قدرت بسیار حیاتی است. کاهش تحریم های فشار حداکثری به معنای پرتاب جلیقه نجات به سوی رژیمی است که در حال غرق شدن است و برای زنده ماندن دست و پا میزند.

ما را دنبال کنید

0دنبال کننده ها دنبال کردن
881دنبال کننده ها دنبال کردن
20مشترک هااشتراک
- Advertisement -

آخرین مطالب